تاریخچه رنگ قالی در ایران ، در گذشته برای رنگ کردن خامه قالی از رنگ های گیاهی استفاده می شد این رنگ ها تا دوران سلنطت ناصرالدین شاه قاجار نیز حضور داشتند، ورود رنگ های بی کیفت صنعتی در اواسط سلطنت ناصرالدین شاه به کشور باعث شد تا از این رنگ ها برای رنگ کردن خامه فرش استفاده کنند.

رنگ های صنعتی دارای جلوه و برق خاصی بودند. خامه قالی هایی که با رنگ صنعتی رنگ می شود را قالی جوهری گویند. اما رنگ این قالی ها به مرور زمان کمرنگ می شد و این امر باعث ناراحتی مشتریان شد به خصوص مشتریانی که خارج از ایران بودند.
کیفیت این قالی ها و رنگ های استفاده شده در حدی پایین بود که با ریختن آب روی قالی، رنگ آن پخش می شد. این کیفیت باعث شد تا مظفرالدین شاه قاجار در سال 1317 هجری قمری (1278 خورشیدی) ورود رنگ صنعتی به داخل کشور را ممنوع کند. با این وجود، قاچاق رنگ صنعتی به داخل ایران همچنان ادامه یافت و تولید قالی جوهری نیز به تبع آن ادامه داشت. البته برخی قالی ها با مخلوطی از خامه های ترکیبی از رنگ گیاهی و رنگ صنعتی بافته می شدند.
در نهایت در سال 1288 خورشیدی وزارت تجارت، صدور قالی جوهری را ممنوع اعلام کرد. این تصمیم با اعتراض صادر کنندگان قالی مواجه شد. به ناچار برای صادرات استثناتی قائل شدند و به گرفتن مالیات بیشتر از قالی جوهری نسبت به قالی رنگ طبیعی اکتفا کردند. در اردیبهشت ماه سال 1301 پس از مذاکرات طولانی به منظور جلوگیری از کاهش کیفیت قالی صادراتی، ورود رنگ غیر ثابت به داخل کشور ممنوع شد و برای وارد کننندگان متخلف مجازاتی در نظر گرفته شد.
بالا بردن تصادعدی عوارض گمرک صدور قالی های جوهری نیز اقدام دیگری بود که در این راستا صورت گرفت. طی چندین سال، صدور این قالی ها کاملا متوقف شد. کیفیت رنگ قالی برای اقتصاد ایران به قدری اهمیت داشت که دولت در سال 1294 خورشیدی یک شیمیدان اروپایی را برای تشخیص رنگ جوهری به ایران آورد تا بتواند قالی ها را به دقت کنترل کنند. در ابتدا می بایست قالی ها برای رویت توسط شیمیدان به تهران می رفتند.
اما به تدریج چندین مامور گمرک نزد این شیمی دان آموزش دیدند و برای کنترل قالی ها به گذرگاه های مرزی فرستاده شدند. اما با این اقدام مشکل به طور کامل حل نشد چرا که گاهی به علت تشخیص اشتباه آن ها که از نقص اطلاعات سرچشمه می گرفت باعث شکایت تجار می شد. بنابراین دولت تصمیم به تاسیس مدرسه رنگ رزی در تهران گرفت و مدیریت آن به همان شیمی دان اروپایی سپرده شد .